YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/8979 E.  ,  2024/5388 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1958 E., 2021/472 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/195 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/1958 Esas, 2021/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulüne ve hükmün kaldırılarak, sanığın 5237 Sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin ve Sanığın Temyiz İstemleri
Katılanı tehdit etmediğine ve paraları rızası ile katılanın verdiğine, mağdurun soyut beyanları dışında mahkûmiyete yeterli delil olmadığına,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Katılan ile sanığın 2016 yılında tanışarak sevgili oldukları, bu süre zarfında sanığın katılanla birden fazla defa cinsel ilişkiye girdiği, 20.12.2016 günü cinsel ilişkiye girdikleri anı sanığın cep telefonuna kaydettiği, daha sonra bu video ve resimleri katılanın ailesine göndermekle ve sosyal medyada paylaşmakla tehdit ederek katılandan zorla birden fazla kez para aldığı olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Sanığın, katılanı tehdit ederek para istediği mesajlara dair ekran çıktıları dosya arasındadır.

3.Sanığın, cep telefonunda mağdura ait özel görüntüler elde edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Katılanın aşamalarda istikrarlı ve uyumlu beyanları, dosya arasında bulunan sanığın attığı mesajlara dair ekran görüntüleri, sanığın tevil yollu ikrarı karşısında, ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/1958 Esas, 2021/472 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.