YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/8873 E.  ,  2024/4345 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/255 E., 2021/68 K.
SUÇ : Konutta veya eklentilerinde yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2018/327 Esas, 2019/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/255 Esas, 2021/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın temyiz kudretinin yerinde olmadığına kast unsurunun bulunmadığına, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme neticesinde hukuka aykırı bir karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mağdur ...'un 13.08.2018 günü saat 10.45 sıralarında çarşıya çıktığı, daha sonra ikametine yürüyerek döndüğü, apartmanın giriş kapısını açarak içeri girdiği esnada arkasından tanımadığı bir erkek şahsında apartmana girdiği, mağdurun ikametinin kapısını açıp içeri girmek istediği anda bu şahsın arkasından kendisini hızla itekleyerek evin içine girdiği, elinde bulunan çantasını almak istediği ancak kendisinin çantayı vermemek için direndiği, bu esnada sanığın kendisini saçından tutarak yere düşürdüğü, başını birkaç yere vurduğu, çantanın bu esnada hala elinde olduğu, başına aldığı darbeler sonucunda başının döndüğü bu nedenle daha fazla direnemediği ve sanığın elindeki çantayı alıp kaçtığı, çantanın içerisinde Finansbanka ait kredi kartı kendisi ve kızlarına ait kimlik kartı, Samsung marka siyah renkli yaklaşık değerinin 100,00 TL olduğunu belirttiği cep telefonu ve 85,00 TL para olduğu, mağdurun çığlıkları üzerine aynı apartmanda alt katta oturan eltisi ...'ın kendi evinin balkonuna çıktığında şahsı aşağıda gördüğü ve "hırsız var yakalayın" diye bağırınca bu şahsın kaçarak uzaklaştığını gördüğü, sanığın soruşturma evresindeki ikrara dayanan beyanı, kati adli muayene raporu, tanık beyanları, CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı fiili, mağduru takip ederek, mağdurun ikameti olan apartmana gelmek, mağdurun daire kapısını açtığı sırada elindeki cüzdanı almak istemesi üzerine mağdurun cüzdanı vermeyerek direnmesi üzerine, cüzdanı almak amacıyla mağduru saçından ve elinden tutarak darp ederek cüzdanı zorla almak suretiyle işlediği kabul edilerek bu eylemine uyan nitelikli yağma suçundan hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, mağdur beyanı, sanığın ikrar içeren savunmaları, dosya arasında mevcut olan tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 18.01.2021 tarihli ve 2020/255 Esas, 2021/68 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenecek konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.