YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/8855 E.  ,  2024/4889 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3902 E., 2020/2815 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2018/508 Esas, 2019/456 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 6 ay 20'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/3902 Esas, 2020/2815 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri
1.Yağma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına,
2.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Mağdur, 16.11.2018 günü saat 17.30 sıralarında yürümekte iken sanık ...'ın mağdurun önüne geçerek "sen benim kardeşimi neden dövdün" diye sorduğunu, mağdurun tanımadığını söylemesi üzerine bu defa "telefonun var mı" diye sorduğunu, mağdurun olmadığını söylemesi üzerine mağdura iki tokat atarak montunun cebinden telefonunu alıp kaçtığı, orada bekleyen sanık ...'un mağdura "sen buradan git ben mağduru yakalarım" diyip mağdurun sanığı takip etmesine engel olduğu ve sanık ...'un sanık ...'ın peşinden koşarak, sanık ...'ı yakalamaya çalışır gibi yaptığı olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Sanıkların olay saatinden önce birlikte oldukları ve suç yerine yakın güzergahta yürüdükleri kamera kayıtlarından anlaşılmıştır.

3.Mağdurun, sanık ...'ı canlı olarak teşhis ettiğine dair tutanak dosya arasındadır.

4.Mağdurun zararı, kovuşturma aşamasında giderilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Yağma Suçunun Unsurları İtibariyle Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Mağdurun aşamalarda uyumlu ve istikrarlı beyanları, kamera görüntüleri sanıkların tevil yollu ikrarları karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yerinde görülmemiş olup kurulan hükümler yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ...'un Atılı Yağma Suçuna İştirak Etmediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Mağdurun istikrarlı beyanları, sanık ...'un çelişen beyanları karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/387 Esas ve 2014/291 Karar sayılı ilamında, Kemer Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/560 Esas ve 2012/18 Karar sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas kabul edilmesi karşısında; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri Hakkındaki infaz Kanunu'nun 108/3 üncü maddesi gereğince sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur ancak aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/3902 Esas, 2020/2815 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.