YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/8257 E.  ,  2024/3619 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1160 E., 2020/556 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)
286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2018 Tarihli ve 2018/52670 Soruşturma Numaralı İddianamesi İle;
Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 Tarihli ve 2018/280 Esas, 2018/527 Karar Sayılı Kararı İle;
1.Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
karar verilmiştir.

2.Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 Tarihli ve 2019/1160 Esas, 2020/556 Karar Sayılı Kararı İle;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik,
"Sanık ... hakkında Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2011 tarihli, 2011/296 Esas-2011/832 Karar sayılı mahkûmiyetinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 58 ve 5275 sayılı Kanunu'nun 108/3. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı istinaf olmadığından davanın yeniden görülme nedeni yapılmamıştır."

Hususunda eleştiri yaparak, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafinin Temyiz Sebepleri
1.İstinaf kararının gerekçesiz olduğuna,
2.Tanıkların sanığı kesin olarak teşhis edemediğine, katılanın iddiaları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine,
3.Katılan ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, katılanın ve tanıkların alkollü olmaları sebebiyle olaya ilişkin beyanlarına itibar edilemeyeceğine, beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına,
4.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafinin Temyiz Sebepleri
1.İstinaf kararının gerekçesiz olduğuna,
2.Tanıkların sanığı kesin olarak teşhis edemediğine, katılanın iddiaları dışında mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine,
3.Katılan ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, katılanın ve tanıkların alkollü olmaları sebebiyle olaya ilişkin beyanlarına itibar edilemeyeceğine, beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına,
4.Suçun unsurlarının oluşmadığına,
5.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Olay günü katılan ...'ın, arkadaşları ..., ... ve ... ile birlikte eğlenmek amacıyla ... Gazinosuna gittikleri, öncelikle bir hesabın geldiği bunu ödedikleri sonradan eğlenmeye devam ettikleri, saat 06.30 sıralarında ...’ın tekrar hesabı istediği, ikinci olarak gelen hesabın 190,00 TL olduğu, tanık A.'nın 170,00 TL sini ödediği ve 20,00 TL eksik kaldığı, katılan ...'ın bu eksik kalan kısımı ödemek amacıyla 200,00 TL verdiğini, garsonun ise ...’ın 200,00 TL vermediğini iddia etmesi nedeniyle tartışmanın yaşandığı, sanıkların katılandan cebindeki paraları çıkarmasını istediği, ... Gazinosunda şef garson olarak çalışan ... ve işletme müdürü olarak çalışan ...’nın birlikte ...’a saldırarak darp ettikleri, elinde bulunan paraları aldıkları, daha sonra ...’ı ve yanında bulunan arkadaşlarını itekleyerek dışarı çıkarttıkları ve gazinoyu kapattıkları maddi vakıa olarak kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (B) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanık ... suçlamaları kabul etmeyerek, iş yerinde iddia edilen olayın yaşanmadığını katılanın hiç görmediğini belirttiği savunmaları dosyada mevcuttur.

3. Sanık ... suçlamaları kabul etmeyerek olayın olduğu iddia edilen saate iş yerinde bulunmadığını belirttiği savunmaları dosyada mevcuttur.

3. Katılan, sanıkları duruşmada teşhis etmiştir.

4.Tanıklar A.B., G.A. ve A.A.'nın beyanları dosyada mevcuttur.

5.Katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığını gösterir adli rapor dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Katılanın beyanları ile hakkında düzenlenen adli rapor ve tanık beyanları dikkate alındığında, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, tanıkların kovuşturma aşamasında da beyanlarının alındığı, suçun kesin delillerle sanıklar tarafından işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde sanıkların müdafilerinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/1160 Esas, 2020/556 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Yasa'nın 288 inci ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.