YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/6142 E.  ,  2024/2541 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1569 E., 2020/1445 K
SUÇ : Nitelikli Yağma
HÜKÜM : Beraat kararı kaldırılarak mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının19.02.2018 tarihli ve 2017/39977 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 10.12.2017 tarihli nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 149 ncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) bentleri ve 53 ncü maddesi uyarınca, 10.12.2017 tarihinden on beş gün öncesindeki nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 ncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri ve 53 ncü maddesi uyarınca, cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2019 tarihli ve 2018/222 Esas, 2019/5 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2019/1569 Esas, 2020/1445 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak;
Sanık hakkında 10.12.2017 tarihli nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 10.12.2017 tarihinden on beş gün önceki nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 168 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mağdurun soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, mağdur ve tanıkların soruşturma aşamasında uyuşturucu bağımlısı olan sanığı uyuşturucudan kurtarmak için bu şekilde beyanda bulunduklarına, tüm tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Sanığın üzerine atılı nitelikli yağma suçu açısından mağdurun ve tanıkların tümünün sanık lehine beyanda bulunmaları, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, somut delil elde edilememesi karşısında sanığın savunmalarına itibar edilmesi gerektiği kanaatine varılarak sanığın üzerine atılı yağma suçlarını işlediğinin sabit olmadığı ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

2. Mağdurun beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanığın aşamalardaki savunmasında özetle: "....babasından para istediğini onun da verdiğini, tehdit ya da bıçak çekme olayının olmadığını..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Tanıklar S.T., H.T., A.A.'nın beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

5. Dosya içerisinde 10.12.2017 tarihli tutanak mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükmü kaldırılarak, iddia, sanık ve mağdur beyanları ile tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle, sanığın eylemine uyan nitelikli yağma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A. 10.12.2017 tarihinden 15 gün önceki yağma eyleminde, sanığın mağdurdan 100,00 TL para istediği, mağdurun vermeyeceğini söylemesi üzerine sanığın evdeki televizyonu satacağını söylediği, mağdurun karşı çıkması üzerine sanığın mutfaktan ekmek bıçağı alıp mağdurun üzerine yürüyerek para istediği, mağduru kurtarmak isteyen tanık Hüseyin'in 100,00 TL parayı sanığa vermesi şeklinde gerçekleşen olayda; suç tarihi olan 10.12.2017 tarihinden 15 gün öncesi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 100,00 TL alması nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. 10.12.2017 tarihinde gerçekleşen yağma eyleminde; sanığın babası olan mağdurdan önce 300,00 TL para istediği, mağdurun 150,00 TL'yi rızası ile verdiği, parayı az bulan sanığın mağduru tenha bir yere götürerek yere yatırıp cebindeki 50,00 TL'yi zorla alması şeklinde gerçekleşen olayda; suç tarihi olan 10.12.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 50,00 TL alması nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (A) ve (B) paragraflarında açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2019/1569 Esas, 2020/1445 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.