YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/4488 E.  ,  2024/2267 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/640 E., 2019/1244 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2017/649 Esas, 2018/539 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/640 Esas, 2019/1244 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 Sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri
Somut delil olmadığı halde sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Katılanın 11.07.2017 günü saat 15.00 sıralarında yolda yürürken sanıkların karşısına çıktıkları, sanıkların katılana ellerini uzattıkları, katılanın da elini uzatması üzerine sanıkların katılanı darp etmeye başladıkları ve 4.000,00 TL tutarında cep telefonunu alarak olay yerinden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Katılan ... hakkında düzenlenen genel adli muayene raporunda, olay tarihinde katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

3.Sanık ... suç tarihinin ertesi günü karakola giderek katılana ait telefonu hasarsız şekilde teslim etmiştir.

4.Sanıklar aşamalarda atılı suçu inkar etmişlerdir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet kararını kaldırarak sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerini uygulamak suretiyle yeni mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanıkların, katılanı daha önceden tanımadıkları, husumetlerinin bulunmadığı, katılanın adli raporu, sanık ... tarafından katılanın telefonunun kolluk kuvvetlerine teslim etmesi karşısında ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/640 Esas, 2019/1244 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.02.2024. tarihinde karar verildi.