YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/4453 E.  ,  2024/1083 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1336 E., 2020/1096 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 2018/4632 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 43/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/233 Esas, 2018/420 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5 kez nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2019/1336 Esas, 2020/1096 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri
Sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
"Mağdurenin 5 defa sanığın kendisinden para aldığını belirtmesine rağmen tanık ...’ye 1-2 defa kendisinden zorla para alındığını belirtmesi, sanığın mağdureyi ailesine bir takım şeyleri anlatacağından bahisle tehdit etmiş olması halinde mağdurenin de hukuken veya ahlaken kabul edilemeyecek bir takım şeyler yapmış olmasının gerektiği, oysa ki sanık ... mağdurenin birbirlerini tanımadıklarını beyan ettikleri, mağdurenin anlatımlarının hayatın olağan akışı içerisinde mantıklı ifadeler olmadığı, bir kimsenin hiçbir şekilde daha önce muhatap olmadığı birinden para istemesinin ve bunu defalarca yapmasının, buna rağmen ilgili kişinin de hiç kimseye bunu anlatmamasının mantıklı olmadığı, sanık ... mağdure arasında tam olarak tespit edilemeyen ve bu tespit edilemeyen sebepler nedeniyle yaşanan bazı şeyler nedeniyle gelişen husumet neticesinde mağdurenin sanık aleyhinde bu şekilde ifade vermiş olma ihtimalinin bulunması nedeniyle sanığın eylemini gerçekleştirdiği konusunda tam bir vicdani kanaate varılamadığından..." gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanığın Mahkûmiyetine Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda şüphenin söz konusu olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği şeklindeki genel ceza hukuku ilkeside gözetilerek yerel mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın ayrı ayrı beraatine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2019/1336 Esas, 2020/1096 Karar sayılı kararında katılan vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.