YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/3977 E.  ,  2023/15626 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2338 E. 2020/569 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Başvurunun Esastan Reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/83 Esas, 2018/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2018/2338 Esas, 2020/569 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın Temyiz İstemi
Cezanın çok olduğuna, indirim istediğine,
2.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Yeterli araştırma yapılmaksızın ve sanık lehine olacak hususlar değerlendirilmeksizin karar verildiğine, hırsızlık suçunda yargılama yapılması gerekirken yağma suçundan yargılama yapılmasının hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.İlk derece Mahkemesince, mağdur ...'ın sanayi bölgesinde iş aramak için gezdiği sırada sanık ...'ın mağdurun yanına geldiği, sanığın mağdura ne aradığını sorduğu, mağdurun da iş aradığını söylemesi üzerine sanığın patronumu arayayım bahanesiyle mağdurun telefon hattının takılı olduğu LG C4 marka siyah renkli cep telefonunu istediği, mağdurun cep telefonunu arama yapması için sanığa verdiği, sanığın cep telefonunu vermemesi üzerine mağdurun sanıktan cep telefonunu istediği, sanığın bunun üzerine olay sonrası ele geçmeyen cebinden çıkarmış olduğu bıçağı mağdura doğru salladığı ancak isabet etmediği, sanığın bilahare mağdura ait olan telefonu alarak olay yerinden uzaklaştığı maddi vakıa olarak kabul edilip buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Teşhis tutanağının dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3.Sanığın kovuşturma aşamasında mağdurun zararını giderdiği analaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A.Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun beyanı, sanığın savunması ve tutanaklar karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, sanık müdafiinin suçun niteliğine yönelik temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. İlk derece mahkemesi sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurarken 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının a bendi tatbik etmiş ve ilgili madde yer alan ceza bakımından alt sınırdan ayrılmamıştır. Ayrıca sanık hakkında Türk Ceza Kanun'un 168 inci maddesi gereğince indirim yapılmıştır. Bu nedenle sanık tarafından cezanın çok olduğuna, indirim istediğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

C. Sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 6 yıl 8 ay hapis cezası olduğu, lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu, Mahkemece " Sanığın geçmişte almış olduğu sabıkaları, pişman olduğunun anlaşılamaması, cezanın caydırıcı olma ilkesi ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile 62 nci maddenin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2018/2338 Esas, 2020/569 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.