YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2022/11159 E.  ,  2024/5702 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1996 E., 2021/630 K.
SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.10.2016 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
B. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2016/393 Esas, 2019/36 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin ... olmaması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2019/1996 Esas, 2021/630 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, sanığın yağmaya teşebbüs suçu işlediğinin ... olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde gece vakti sanık ...'ın evde iken annesi mağdur ...'dan 50,00 TL para istediği, mağdurun "param yok" cevabı üzerine sanığın mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı iddiasıyla sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kamu davası açılmış ise de, mağdurun soruşturma aşamasındaki "yere düştüm sanık beni tekme atarak dövdü" şeklindeki beyanına rağmen, 24.06.2016 tarihli adli muayene raporunda "... lezyon saptanmadı ..." şeklindeki tespit, yargılama aşamasında adresi tespit edilemediğinden beyanı alınamayan tanık A.K. ve mağdurun soruşturma aşamasındaki ilk beyanlarında, mağdurun sanığa para verdiğinden hiç bahsetmemelerine rağmen, mağdurun yargılama aşamasındaki "beni dövünce 50,00 TL verdim" şeklindeki beyanı arasındaki çelişki ve mağdur beyanının doktor raporu ile doğrulanmaması karşısında; sanığın nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2019/1996 Esas, 2021/630 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.