YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2021/25306 E.  ,  2023/10932 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1552 E. 2018/2132 K.
SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2017 tarihli ve 2017/202333 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 35 ve 53, 54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/582 Esas, 2018/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.10.2018 tarihli ve 2018/1552 Esas, 2018/2132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mütalaa savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d, 35/2, 62 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Sanığın suç işleme kastının bulumadığına,
2.Sanığın gönüllü vazgeçme nedeni ile eyleminin tamamlamadığı, tamamlanan kısmınında suç teşkil etmemesi sebebi ile beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Suç tarihinde sanığın, katılan ...'un müdür yardımcısı olarak çalıştığı ... Çekmeköy Şubesine gelerek banka şubesinde güvenlik görevlisi olarak görev yapan tanık B.Y.'ye yanında getirdiği ve emniyette muhafaza altında bulunan oyuncak tabancayı doğrultarak " bu bir soygundur, bana silahını ver " dediği, bunun üzerine tanık B.Y.'nin " bu silahla mı soyacaksın " demesi üzerine "abi borçlarım var çocuğum için yaptım " şeklinde cevap verdiği, cd görüntülerinden anlaşıldığı üzere kendiliğinden silahı tanık B.Y.'ye teslim ettiği, eylemini kendi rızası ile hiçbir zorlama olamadan bir kaç saniye içerisinde eylemini sonlandırdığı, bu nedenle eyleminden gönüllü olarak vazgeçtiği kabul edilerek sanığın nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan dolayı 5271 sayılı Kanun'un 149/1-a, 35 maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının sanığın eyleminden gönüllü olarak vazgeçmesi nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince mahkemece beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 30.11.2017 tarihli Olay ve CD izleme tutanağında olaya ilişkin görüntülerin mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3. 30.11.2017 tarihli ön ekspertiz tutanağında sanığın olayda kullandığı tabancanın tamamen plastik malzemeden üretilmiş plastik oyuncak tabanca olduğu tespit edilmiştir.

4. Güvenlik görevlisi olan tanık B. Y nin beyanları dosya arasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ödeyemeyeceği düzeyde borç altına girdiği, bu nedenle soygun yapmaya karar verdiği, gerçek silaha benzer oyuncak bir tabanca edinerek bununla gittiği bankada silahı 3-5 metre mesafeden güvenlik görevlisine doğrulttuğu ve iki kez "bu bir soygundur" diyerek bağırdı, güvenlik görevlisinin sakin kalarak "bankada para yok" dediği, güvenlik görevlisinin bu mesafeden silahı gerçek silah olarak gördüğü ve yerinde kaldığı, sanık ile konuşma yoluna gittiği, sanığın acemilik eseri olarak tabancayla beraber güvenlik görevlisine iyice yaklaştığı, bu sırada güvenlik görevlisinin çok yakından gördüğü tabancanın gerçek silah olmadığını fark ettiği ve "oyuncak tabanca ile mi soygun yapacaksın" dediği, bunun üzerine sanığın tabancanın gerçek olmadığının anlaşılması nedeniyle eylemini sürdüremeyeceğini anlayıp oyuncak tabancayı güvenlik görevlisine teslim etmek zorunda kaldığı, ayrıca sorguda "tekrar olsa tekrar yaparım, daha iyi ayrıntılı yaparım" gibi sözler söylediği, bilahare Dairece alınan savunmasında amacının kendisini tutuklatmak olduğu ve kendisinin "haram yiyemem bu oyuncak silah" deyip silahı özel güvenlik görevlisine teslim ettiğini beyan etmiş ise de, olayın sanığın anlattığı şekilde olmadığı, kamera görüntüleri ve güvenlik görevlisinin beyanlarından anlaşıldığı üzere sanığın acemilik eseri olarak yaklaşması üzerine güvenlik görevlisinin silahın oyuncak olduğunu fark etmesi üzerine eylemi sonlandırmak zorunda kaldığı ve eylemin nitelikli yağmaya teşebbüs suçu olarak kabul edilerek mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın Suç İşleme Kastının Bulunmadığına, Gönüllü Vazgeçe Sebebi İle Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde de belirttiği üzere sanığın oyuncak silah ile '' bu bi soygundur diyerek'' elindeki silahı güvenlik görevlisi tanık B.Y ye doğrulttuğu ve güvenlik görevlisine yaklaşması üzerine tanığın silahın oyuncak olduğunu anlaması üzerine tanığın '' bu silahla mı soygun yapacaksın '' demesi üzerine sanığın '' zaten çocuğum için yapıyorum'' diyerek silahını güvenlik görevlisine teslim ettiği anlaşılan olayda; sanığın eylemini sonlandırmak zorunda kaldığı eylemin nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme şartlarının olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık Hakkında 5271 Sayılı Kanun'un 149/1-a Maddesinin Uygulanmaması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Sanığın olayda kullandığı oyuncak tabancanın, olay yerinin gösterir görüntülerin incelenmesi sonucu ilk bakışta silah olarak algılanan ve korkutucu etkisinin bulunduğu kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz sebebi yerinde görülmemekle hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.10.2018 tarihli ve 2018/1552 Esas, 2018/2132 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.