YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİ

5. Hukuk Dairesi         2024/856 E.  ,  2024/6658 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/23 Esas, 2019/106 Karar
DAVA TARİHİ : 16.12.2015
KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle;...Mahallesi 2643 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 27.05.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın üstün ve eksik yönleri karşılaştırılırken puanlama tablosunda emsale ait kısımda kat oranının farklı yazılması doğru olmadığı gibi dava konusu taşınmaz ile emsale ait emlak vergisine esas rayiç m² değerleri ve sözü edilen taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığı araştırılıp bu hususlara ilişkin yazı cevapları getirtilmediğinden denetlenemeyen raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne kamulaştırma bedelinin tespitine, taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar vermiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma kararı sonrasında yapılan yeniden yargılama ile sadece 768,33 TL fark bedele hükmedildiğini, mahkemece hükme esas alınan raporda kullanılan emsal taşınmazın uygun olmadığını, benzer kamulaştırmalarda daha yüksek bedele hükmedildiğini, kamulaştırma işlemi sonrası fen raporunda da görüldüğü üzere fen raporunda A ve C harfi ile gösterilen kısımların arta kaldığını, özellikle A ile gösterilen parçanın çok küçük olup bu sebeple de arta kalan alana hiç değer azalışı verilmemesinin hatalı olduğunu, yine kalan C ile gösterilen kısımda değer azalışı olup olmadığının tespiti bakımından gerekli inceleme yapılmadığını, hal böyle iken hükümde ve hükme esas alınan raporda arta kalan alanda değer azalışı olup olmayacağı hususunda değerlendirme yapılmadan soyut şekilde değer azalışı olmayacağının ifade edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme
Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.
2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma sonrası hükme esas alınan ek bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, ... Mahallesi 544 parsel sayılı taşınmaz emsal alınarak dava konusu taşınmaz ile emlak rayiç değerleri ters orantılı olacak şekilde değerlendirme yapıldığını ve dava konusu taşınmazı 1,89 oranında değerli sayan rapor inandırıcı görülmediği gibi aynı kamulaştırma kapsamında Dairemizin 2024/855 Esas, 2024/6657 Karar sayılı ve 2023/1315 Esas, 2024/64 Karar sayılı kararları ile denetimden geçen dosyalarda Aralık 2015 değerlendirme tarihi itibarıyla, aynı mahallede bulunan 2181 parsel için 73,40 TL/m² 2203 parsel için 71,18 TL/m² birim bedeli belirlendiği anlaşıldığından hükme esas alınan raporda söz konusu parsellerin dava konusu taşınmaza mesafesi ve farklılıkları tartışılmadan ve eksik incelemeye dayalı yetersiz bilirkişi raporu inandırıcı görülmediğinden bu parseller için aynı değerlendirme tarihi itibarıyla tespit edilen metrekare birim bedelinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınması gerekir.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.