YARGITAY 5. CEZA DAİRESİ

5. Ceza Dairesi         2022/9126 E.  ,  2023/11728 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/6 Esas, 2022/415 Karar
SUÇLAR : Tefecilik
HÜKÜMLER : Mahkumiyet (sanık ... hakkında), beraat (diğer sanıklar hakkında)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2015 tarihli ve 2013/2231 Soruşturma, 2015/1251 Esas, 2015/1162 numaralı İddianamesiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2013 tarihli ve 2013/6187 Soruşturma, 2013/2422 Esas, 2013/1012 numaralı İddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılmaları, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanması talebiyle Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/467 Esas sırasına kayden kamu davası açılmış, yapılan yargılama neticesinde 24.12.2013 tarihli ve 2013/467 Esas, 2013/995 sayılı Karar ile sanıklardan ... hakkında açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine, ...'nin aynı Kanun ve maddenin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine hükmolunmuş, hükümlerin katılan Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2020/623 Esas, 2020/2578 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında sanıklar hakkında 18.03.2015 tarihli iddianame ile açılan ve Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/997 Esasına kayden (bozma öncesi 2015/167 Esas) görülen kamu davasının Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/6 Esas sayılı kamu davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
3.Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/6 Esas, 2022/415 sayılı Kararı ile sanık ...'in zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine, diğer sanıkların ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan Hazine vekili, sanıklar ... ve ...'nin atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle beraat hükümlerini temyiz etmiştir.
2.Sanık ... müdafiinin temyizi, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle mahkumiyet hükmünün bozulması istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ...'in diğer sanıklar ... ve ...'ye ait Point Of Sale (POS) cihazlarını kullanmak suretiyle 2011 Nisan ile 2012 Ocak dönemlerinde gerçekte herhangi bir satış yapmaksızın toplam 9.729.515,45 TL'lik işlem gerçekleştirerek faiz karşılığı ödünç para verdiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanık ...'in zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine, diğer sanıkların ise üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit görülmediğinden ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği görülmüştür.
IV. GEREKÇE
A.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ise;
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık müdafiince dosyaya sunulan; sanık hakkında tefecilik suçundan Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/119 Esas sayılı dava dosyasındaki yargılama sırasında Konya Beyhekim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yazır Psikiyatri Kliniğinden alınmış 14.10.2021 tarihli heyet raporunda; sanığın aynı suça ilişkin olarak şizofreni rahatsızlığı bulunduğu ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığının bildirildiği, inceleme konusu dosya kapsamında aynı kurumdan alınan 21.03.2022 tarihli heyet raporunda ise tefecilik suçu nedeni ile ceza sorumluluğunu etkileyecek nitelikte akıl hastalığı ya da zayıflığının olmadığının ve ceza sorumluluğunun tam olduğu kanaatinin bildirilmesi ile bu iki raporun çelişmesi karşısında, sanığın suçu işlediği sırada ceza ehliyetini kısmen veya tamamen kaldıracak mahiyette bir akıl hastalığına düçar olup olmadığı hususunda, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının değerlendirilmesini de kapsayacak şekilde, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan rapor alınarak saptandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1.Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/6 Esas, 2022/415 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2.Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/6 Esas, 2022/415 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.11.2023 tarihinde karar verildi.