YARGITAY 5. CEZA DAİRESİ

5. Ceza Dairesi         2022/5317 E.  ,  2024/7933 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2378 Esas, 2022/320 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraati
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2018/302 Esas, 2019/328 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2,3. maddeleri gereğince 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
2)Tarafların istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2019/2378 Esas, 2022/320 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın atılı suçtan aynı Kanun'un 223/2-a madde-fıkra ve bendi gereği beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi; sanığın mevcut delil durumu gereği mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi sebebiyle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.07.2024 tarihinde karar verildi.