YARGITAY 5. CEZA DAİRESİ

5. Ceza Dairesi         2021/12970 E.  ,  2023/6187 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/666 Esas, 2021/365 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : 1)Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2020 tarihli ve 2019/424 Esas, 2020/24 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet,
2)Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/666 Esas, 2021/365 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli ve 2019/424 Esas, 2020/24 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 3.750,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/666 Esas, 2021/365 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın temyiz sebeplerinin yerinde olmadığından bahisle hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesi, savunmasına itibar edilmesi gerektiğine, savunması doğru olduğu için mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Kayseri Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, mağdurun vekilliğini üstlenmesine rağmen vekaletname aldıktan yaklaşık bir yıl kadar sonra gecikmeli olarak Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/540 Esas sayılı dosyasına kayden dava açtığı ve keza mağdurun davalı olduğu Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/292 Esas sayılı dava dosyasına vekaletname sunmadığı şeklindeki eylemlerinin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Suç tarihlerinde Kayseri barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın mağdurun davalı sıfatının olduğu Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/292 Esas sayılı dava dosyasına vekaletname sunmadığına ilişkin iddia sübut bulmadığı halde mahkumiyet hükmüne esas alınması, sübutu kabul edilen diğer eylem nedeniyle temel cezanın alt sınırdan belirlenmiş olması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması karşısında sonuca etkili görülmemiş, sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak kabul edilmiş, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin de infaz sırasında nazara alınması mümkün bulunmuştur.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen hususlar dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik bölge adliye mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/666 Esas, 2021/365 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.05.2023 tarihinde karar verildi.