YARGITAY 5. CEZA DAİRESİ

5. Ceza Dairesi         2021/12950 E.  ,  2024/3291 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/382 Esas, 2021/378 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/310 Esas, 2019/764 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
2.Katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/382 Esas, 2021/378 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak, sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 257/2, 62/1 ve 50. maddeleri uyarınca 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere 53/1. maddesinin (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan 63 gün süreyle yoksun bırakılmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, görevini ihmal edenlerin haczi kaldıran tapu memurları olduğuna, yazılan müzekkerede haczin kaldırılmasına karar verilen taşınmazların ada ve pafta numaralarının belirtilmediğine, tapu müdürlüğünün haczin kaldırılması müzekkeresinde taşınmazların ada ve pafta numaraları bulunmaması nedeniyle talebi reddetmesi gerekirken hacizleri kaldırmasının hukuka aykırı olduğuna, somut zararın oluşup oluşmadığı tespit edilmeden karar verilmesinin bozma nedeni olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın sübutu kabul edilen eylemleri icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde, 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesi yerine 257/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2024 tarihinde karar verildi.