YARGITAY 5. CEZA DAİRESİ

5. Ceza Dairesi         2021/12926 E.  ,  2024/3280 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/633 Esas, 2020/1987 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Dosya kapsamına göre sanık müdafiinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/239 Esas, 2020/20 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın 51. maddesi gereği ertelenmesine, sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.
2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/633 Esas, 2020/1987 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığa etkin bir savunma hakkı verilmediğine, eksik inceleme yapıldığına, ilk derece mahkemesince gerekçesiz karar verildiğine, sanığın çok yoğun işi olan hukuk bürosunda yönetici konumda olup iş ve işlemlerin sanık tarafından yürütülmediğine, evrakın teslim ediliği kişinin sanığın bağlı çalışanı olmadığına, sanığın azledilmesi nedeniyle itirazın iptali davası açamayarak alacağı tahsil etmesinin imkansız hale geldiğine, kambiyo yoluyla icra takibi ile ilamsız icra takibinin borçlunun itirazı üzerine duracağına, takiplerin alacağın esasına etki etmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın kast veya kusurunun bulunmadığına ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
25.10.2016 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 23.03.2018 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin sekizinci paragrafının, mahkemenin uygulaması ve takdiri de nazara alınarak, "Sanığın yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere takdiren 2 ay 15 gün süre ile anılan Kanun'un 53/1-e bendindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2024 tarihinde karar verildi.