YARGITAY 5. CEZA DAİRESİ

5. Ceza Dairesi         2021/11703 E.  ,  2024/4002 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/839 Esas, 2018/843 Karar
SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, atılı suç yönünden temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2018 tarihli ve 2017/34 Esas, 2018/64 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
2.Katılan ...'in istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.05.2018 tarihli ve 2018/839 Esas, 2018/843 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz istemi, avukat olan sanık hakkındaki tüm iddiaların gerçek ve somut olduğuna, atılı suçların oluştuğuna ve beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III.GEREKÇE
1.Zimmet suçu yönünden; sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Görevi kötüye kullanma suçu yönünden; temyiz tarihi itibarıyla 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesine eklenen son fıkrasının henüz yürürlükte olmadığı da göz önünde bulundurularak, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g madde-fıkra ve bendi uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyizi kabil olmadığı anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Görevi kötüye kullanma suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g madde-fıkra ve bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. madde ve fıkra hükmü uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Zimmet suçu yönünden; Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Elmalı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.04.2024 tarihinde karar verildi.