YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİ

4. Hukuk Dairesi         2023/9969 E.  ,  2024/3255 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2019/678 E., 2023/244 K.
HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 11.06.2011 tarihinde sürücü ... yönetimindeki kamyonun çarpması sonucu davacının yaralanarak tedavi altına alındığını, davalı tarafın 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ve ... Yönetmeliği gereğince tazminat ödemekle yükümlü olduğunu, kaza dolayısıyla davacının günlük ihtiyaçlarını karşılayamadığını, şiddetli ağrılar çektiğini, çalışma hayatını da önemli ölçüde etkilediğini ve ekonomik sıkıntılar yaşadığını belirterek 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 99.259,52'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede ikame edilmiş olduğunu, davanın kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen araç sürücüsü ve işletenine ihbar edilmesini talep ettiklerini, davacı tarafın dava öncesi yaptığı başvuru nedeniyle ödeme yapıldığını, bilirkişi tarafından hazırlanan 28.02.2013 tarihli rapor sonucunda 22.564,00 TL tazminat hesaplandığını, makbuz ve ibraname karşılığı ödemenin yapıldığını, davacının başkaca bir alacağının kalmadığını, davacının gerçek zararının ispat edilmesi gerektiğini, poliçeden kaynaklı sorumluluğun sigortalının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı tutulmasını, faizin başlangıç tarihi ve faiz talebinin kabul edilemeyeceğini bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 11.03.2016 tarihli 2014/585 Esas 2016/483 Karar sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne, 93.624,94 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 10.04.2019 tarihli 2016/9682 Esas 2019/4493 Karar sayılı kararı ile hüküm, "... davalı vekilinin yerinde görülmeyen kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Mahkemece Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan 23.09.2014 tarihli maluliyet raporunda davacının genel beden gücünden kayıp oranı %35.2 olarak tesbit edilmiş, dosya içerisinde bulunan 27.11.2012 tarihli Adana Numune Eğt. Araşt Hastanesi özürlü sağlık kurulu raporunda ise davacının maluliyet oranı %14 olarak tesbit edilmiş olup, maluliyet raporları arasında açık bir çelişki bulunmaktadır. Bu nedenle, mahkemece maluliyet hususunda yapılan araştırma yetersizdir.
Bu durumda mahkemece gerçek zararın belirlenmesi amacıyla, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine uygun çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınarak, değişen durum olması halinde sonucuna göre hesap bilirkişiden ek rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı vekilinin hesap raporuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak; Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine uygun alınan 11.08.2022 tarihli raporda davacının genel beden gücünden kayıp oranının %22.2 ve kalıcı olduğu, olay tarihli mevcut yaralanmalar nedeniyle geçici iş göremezlik için öngörülen sürenin 9 ay olduğunun belirtildiği, çelişkileri gideren ve kaza tarihine uygun iş bu maluliyet raporunun hükme esas alındığı, 16.01.2023 tarihli ek hesap raporu ile davacının meydana gelen kaza nedeniyle davalıdan talep edebileceği maddi tazminat tutarının 65.832,21 TL olduğunun belirtildiği, her ne kadar davacı tarafından bu miktar üzerinden bozma sonrası yeniden ıslah dilekçesi sunulsa da davanın kısmi dava olarak açıldığı bozma öncesi 99.259,52 TL üzerinden ıslah yapıldığı, bu nedenle bozmadan sonra verilen ıslah dilekçesi dikkate alınmadan, kazaya karışan plakalı aracın kaza tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesinin olmadığı anlaşılmakla 65.832,21 TL'nin 27.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı kamyon kasasında yolcu olduğundan kusurlu olduğunu, davacıya ait tedavi evrakları celbedilip rapor alınması gerektiğini, araç 2016 yılında satıldığından sorumluluklarının olmadığını, ödeme tarihindeki verilere göre tam ödeme yapıldığını, bozma ilamı ile kesinleşen hususları temyiz etmiştir.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bozma sonrası verilen ıslah dilekçesinin dikkate alınmamasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık; trafik kazasından kaynaklı bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 vd. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ıncı maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, ... Yönetmeliği.

3. Değerlendirme
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı dikkate alınarak temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.