YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİ

4. Hukuk Dairesi         2023/3252 E.  ,  2024/3502 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/12 E., 2021/44 K.
HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacılar vekili, davalının kusurlu hareketiyle gerçekleşen kazada davacı ...'in %100 oranında malul kalacak şekilde yaralandığını, meydana gelen bu olay nedeniyle davacı ...'in ve eşi olan davacı ...'in manevi olarak zarar gördüklerini açıklayıp her bir davacı için 75.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.BOZMA ÖNCESİ YARGILAMA SÜRECİ
İlk Derece Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli kararıyla davacının yaralanmasına neden olan trafik kazasının oluşunda davalıya yüklenebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine verilmiş, hükmün temyizi üzerine karar, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.02.2019 tarihli ilamıyla "...dosya içerisinde yer alan Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/445 Esas 2014/408 Karar sayılı dosyası içerisinde alınan kusur raporuna göre davalı ...'in %40 kusurlu olarak belirlediği, ilgili dosyanın Dairemizin 23.03.2017 tarih 2014/19957 Esas 2017/3148 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. B.K. 53 (T.B.K. 74.md.) hukuk hakimi ceza mahkemesinden alınan kusur raporu ile bağlı olmadığı gibi beraat kararı ile de bağlı değildir. Mahkemece 5.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/445 Esas 2014/408 Karar sayılı dosyasında alınan kusur raporuna itibar edilerek davacılar lehine manevi tazminata hükmedilmesi..." gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 26.06.2019 tarihli kararıyla, davanın kısmen kabulüne davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 15.10.2020 tarih, 2019/5145 esas, 2020/5713 karar sayılı ilamı ile hüküm; "Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacıca göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370) Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar ve olayın oluş şekli dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların “bir miktar az” olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.3-Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, kabul edilen manevi tazminat miktarları yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde toplam tazminat miktarı üzerinden vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 30.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili, manevi tazminat miktarlarının çok düşük belirlendiğini, reddedilen manevi tazminat miktarı yönünden davalı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık; trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanununun 46 ve 47 nci maddesi

3. Değerlendirme
Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.