YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/867 E.  ,  2024/1585 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/215 E., 2023/353 K.
SUÇ : Fuhuş
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Fuhuşa aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci maddeleri gereğince 3 yıl 10 ay 25 gün hapis ve 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2015 tarihli ve 2014/265 Esas, 2015/380 Karar sayılı kararının, Dairemizin 30.12.2022 tarihli ve 2022/11093 Esas, 2022/26624 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını takiben yeniden yapılan yargılama sonucunda, adı geçen sanıkların, 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri gereğince 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2023/353 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 gün ve 2023/131469 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;
Dosya kapsamına göre, 14/04/2014 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında fuhuşa aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, hükmün gerekçe kısmında sehven dosya kapsamı ile ilgisi bulunmayan hırsızlık suçu nedeniyle sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtildikten sonra, hüküm kısmında sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 227/4, 43/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 2.080,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair karar verildiği belirtilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.
5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinde: “1- Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;
a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,
b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi beş yıl,
c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl
d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş yıl,
e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl geçmesiyle düşer.” hükümleri yer almıştır.
Aynı Kanun'un 67. maddesinde ise:
“(1) Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hâllerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı durur.
(2) Bir suçla ilgili olarak;
a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,
b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,
c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,
d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, dava zamanaşımı kesilir.
(3) Dava zamanaşımı kesildiğinde, zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar. Dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zamanaşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar.
(4) Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” hükümleri yer almaktadır.
İncelenen dosyada; sanıkların 13.01.2014 tarihinde işlediği fuhuş suçu nedeniyle Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince kovuşturma yapılarak 13.05.2015 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmasına karar verildiği ve bozma sonrası yapılan yargılamada Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince 26.05.2023 tarihli mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
Yargılama sürecinde zamanaşımı süresini kesen iki mahkumiyet kararı arasında olağan dava zamanaşımı süresi olan 8 yıllık sürenin dolmasıyla 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanıkların üzerlerine atılı suçlardan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırıdır.
Yargıtay incelemesi sırasında saptanan ve yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedeni, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.7.2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27.3.2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına, inceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 13.02.2024 tarihinde karar verildi.