YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/776 E.  ,  2024/3432 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/334 E., 2019/2635 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarih, 2016/349 Esas, 2017/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2.Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin kararının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine ve aleyhine istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 17.11.2017 tarih, 2017/118 Esas, 2017/121 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2018 tarih, 2017/388 Esas, 2018/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
4. Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, olay tarihinden 2-3 yıl kadar önce .... H. ve .... B. İsimli polis memurlarının işlediği bir suça şahit olduğu için, katılanların kendisiyle uğraştığına ve iftira attığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın plakasız motosikleti ile seyir halindeyken dur uyarısına uymadığı, polis ekibi tarafından takip edildiği, sanığın motosiklet ile evine gittiği ve evin balkonuna çıkarak katılan polis memurlarına yönelik "Benim motorumu ve beni alacak adamın a... koyarım, siz kimsiniz lan a... kodumun çocukları, hepiniz o...pu çocuğusunuz, Susurluk'ta bulunan bütün polislerin anasını avradını s...m lan." içerikli hakaretlerde bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ve tanık beyanları ile tutanaklara göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalarda istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu beyanları, tanık M.Ç.'nin katılanların iddiasını doğrulaması ve 09.08.2016 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın katılan polis memurlarına hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaları yargılama aşamasında dile getirmemesi ve katılanlar ... Y. ve ... T.'nın sanığın iddiasına konu polis memurları ile aralarında bağlantı olduğuna ilişkin bir delilin dosyaya yansımaması, sanığın hakkında kurulan 20.09.2017 tarihli ilk mahkumiyet hükmünü istinaf etmemesi gözönüne alındığında sanığın temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Susurluk Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2024 tarihinde karar verildi.