YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/476 E.  ,  2024/6782 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2005/643 E., 2006/143 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu tespit edilmekle yapılan ön inceleme neticesinde, sanığın yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca kendisine yöntemince tebliğ edilmeden, ayrıca ülkemizin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde öngörülen sanığın "bizzat kendini savunma ..."nın ihlali sonucunu doğuracak biçimde yalnızca vasisine yapılan tebligatla yetinilmesi karşısında, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş, karar, başka suçtan hükümlü olan sanığın vasisine tebliğ edilmiş, hükmün temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirme işlemi yapılmış, sanık 14.09.2023 tarihinde verdiği dilekçeyle kararı temyiz etmiş, dosya temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, savunma hakkının kısıtlandığına, kararın yokluğunda verildiği gibi vasisine tebliğ edildiğine, bu nedenlerle yeniden yargılama yolunun açılması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Kararın ilk paragrafında açıklanan nedenle işin esasına geçilerek yapılan incelemede;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 27.02.2006 tarihi itibarıyla, dava zamanaşımını kesen ya da durduran bir neden olmadığı da gözetildiğinde, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.05.2024 tarihinde karar verildi.