YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/3672 E.  ,  2024/8018 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/319 E., 2015/451 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, onama

Sanık hakkında tehdit suçundan neticeten hükmolunan 1.860,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile sanık hakkında
1. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2 kez 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca iki kez 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın asıl karara yönelik temyiz isteğinin; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
2.Sanığın ek karara yönelik temyiz isteğinin ise, hakkında beraat hükmü verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu husustaki temyiz talebini Yargıtaya götüremeyecek olmasının adil yargılanma hakkını zedelediğine, bu sebeple kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Ek Karar ile Verilen Temyiz İsteminin Reddi Kararları Yönünden
Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1.Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 08.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Ek Karar ile Verilen Temyiz İsteminin Reddi Kararları Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde belirtilen nedenle, Yerel Mahkemenin 26.01.2016 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.06.2024 tarihinde karar verildi.