YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/2459 E.  ,  2024/4106 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/365 E., 2014/646 K.
SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, imar kirliliğine neden olma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen kararın öncelikle duruşmada bildirdiği adresinde tebliğe çıkarılmadan, doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edilmesine dair işlemin usulsüz olması karşısında, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir başkaca sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 163 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca karşılıksız yararlanma ve imar kirliliğine neden olma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuş, kararın temyiz edilmediği gerekçesiyle 23.10.2014 tarihi itibarıyla kesinleştirme işlemi yapılmış, sanık müdafii 11.01.2024 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın usulsüz tebliğ edildiğine, bu nedenle işin esasına girilmesine, yargılamada yeterli araştırma yapılmadan hükümler kurulduğuna, sanığın lehine olan hükümlerin de uygulanmadığına, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 184 üncü maddesinin ilk fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 11.09.2014 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2024 tarihinde karar verildi.