YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/1805 E.  ,  2024/7561 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/98 E., 2016/59 K.
SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören şikâyetçi Zonguldak Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'ne usulüne uygun davetiye çıkarılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyiz etme ... bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında, çevrenin kasten kirletilmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Tebliğname'de olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle kamu davasının düşmesi yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Şikâyetçi kurum vekilinin temyiz isteğinin; duruşmalardan haberdar edilmediklerine, davaya katılma imkanı sağlanmadığına, suçun konusunun müvekkili kurumu doğrudan ilgilendirdiğine katılan sıfatı almaları gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, kötü niyetle hakkında şikayet yapıldığına, cezanın yasal dayanaktan yoksun olduğuna, müvekkilinin göreve gelmeden önce yapılan eylemden sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
Bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
Çatalağzı 72 nolu Bölme Kırımsa Mevkiinde belediyenin ormanlık alana hafriyat ve çöp döktüğünün tespiti üzerine yapılan suç duyurusu üzerine sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada, tüm dosya kapsamı ile alınan 18.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV.GEREKÇE
A.Tebliğname'deki Görüş Yönünden
Sanığın eyleminin bozma sonrası yapılan yargılamada, 5237 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarına uyması halinde zamanaşımı süresinin dolmayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Sanık Müdafiinin, Şikayetçi Kurum Vekilinin ve Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Suçtan zarar gören şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü ve 234 üncü maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçi Kurum vekili ile sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.05.2024 tarihinde karar verildi.