YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2024/1095 E.  ,  2024/2282 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/344 E., 2016/261 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanıklar ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... (Bildik) hakkında hakaret ve kasten yaralama, sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçundan, sanık ... hakkında ise kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ve katılan sanık müdafiinin temyiz isteği, kamera görüntülerinden sanık ...'nın Erkan'ı iteklediğinin anlaşıldığına, sanık ...'ın aşamalardaki ifadelerinde çelişki bulunduğuna, sanık ... hakkında katılan ...'ı yaralamaktan da hüküm kurulması gerektiğine, sanıklar Zekeriye ve Şeyda hakkında katılan ...'ın ifadesi karşısında hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, sanık ...'ın tüm suçlardan beraat etmesine karşın kendi lehlerine vekalet ücreti takdir edilmediğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde katılanlar ... ve ... çifti ile ... (Bildik) ve ... çifti arasında apartman girişinde meydana gelen kavga sırasında sanık ...'nın katılan ...'ı diğer sanıklarla birlikte darp ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık ...'nın kasten yaralama suçlarına işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Müdafii Olarak Vekalet Ücretine İlişkin Temyiz Yönünden
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2021 tarih ve 2021/11 esas ve 2021/128 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak davacı veya sanık adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek vekalet ücretinin her dava için ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün olmadığı, somut olayda açılan dava tek olduğuna göre, sanık ... hakaret suçundan beraat etmiş olsa da, sanık ...'ın kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı almış olması karşısında ayrıca vekalet ücreti verilmemesinin de usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Katılan ... Vekili Sıfatıyla Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteği Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'nın kasten yaralama suçunu işlediğine dair oluşan şüpheye ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
C. Katılanlar ... ve ... Vekili Sıfatıyla Sanıklar ... (Bildik), ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İsteği Yönünden
1.Sanıklar ... (Bildik), ... ve ...'in yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 maddesinin birinci fıkrası ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ... ve ...'nın (Bildik) 30.11.2015, sanık ... 'nın 25.01.2016 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihten itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
A. Sanık ... Müdafii Olarak Vekalet Ücretine İlişkin Temyiz Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında vekalet ücretine yönelik sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Katılan ... Vekili Sıfatıyla Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
C. Katılanlar ... ve ... Vekili Sıfatıyla Yapılan Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.02.2024 tarihinde karar verildi.