YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/4615 E.  ,  2023/21706 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/454 E., 2016/250 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza vermekten vazgeçilmesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama

Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve yapılan itirazın Mahallinde değerlendirildiği anlaşılmakla inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile
1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine,
Kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık ...'ın Temyiz İstemi
Kararın usul ve Yasaya aykırı olduğu, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire;
B.Sanık ...'ın Temyiz İstemi
Kararın usul ve Yasaya aykırı olduğu, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire;
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü akraba olan taraflar arasında çıkan tartışmada, sanık ...'ın katılan ...'a "Bu kapıyı alır avradına sokarım." diyerek hakaret ettiği, sanık ...'ın da katılan ...'a vurmak suretiyle kasten yaraladığı iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamından, sanık ... hakkında atılı kasten yaralama suçunu işlediğinin kabulüyle mahkûmiyet, sanık ... hakkında da hakaret eyleminin karşılıklı işlendiğinin kabulüyle ceza vermekten vazgeçilmesi kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık savunması, katılanın beyanı, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; hakaret eyleminin karşılıklı olarak işlendiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında; "ceza verilmesine yer olmadığı" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından "ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.09.2023 tarihinde karar verildi.