YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/2926 E.  ,  2024/5274 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/269 E., 2022/1007 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2013 tarihli ve 2013/86 Esas, 2013/563 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. (1) nolu bölümde belirtilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/15278 Esas, 2015/14017 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına,
3. Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2016/203 Esas, 2019/320 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 184, 62, 50 ve 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 24 eşit taksitte tahsiline,
4. (3) Nolu bölümde belirtilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.02.2021 tarihli ve 2020/5455 Esas, 2021/4655 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına,
5. Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2021/269 Esas, 2022/1007 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, (3) nolu bölümde belirtilen hükmün aynen kurulması suretiyle mahkûmiyetine,
Karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 31.03.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2024 tarihinde karar verildi.