YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/1904 E.  ,  2024/4556 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/529 E., 2020/8 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ve Yerel Mahkemece verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı, 34 üncü maddesinin ikinci fıkraları ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığa, Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi yoluyla yüzüne karşı verilen kararı, cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle yapılan tefhimin yasa ve yönteme uygun olmadığı ve sanığın, temyiz isteği niteliğinde bulunan 06.02.2023 tarihli başvurusunun 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince süresinde olduğu anlaşıldığından, süre yönünden talebin reddine dair verilen 07.02.2023 tarihli ek karar kaldırılarak, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin de bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2014 tarihli ve 2014/28 Esas, 2014/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 24 eşit taksitle tahsiline,
2. (1) nolu bölümde belirtilen kararın, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 02.10.2019 tarihli ve 2017/4558 Esas, 2019/13660 Karar sayılı ilâmıyla, "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması" nedeniyle bozulmasına, 3. Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2020 tarihli ve 2019/529 Esas, 2020/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 24 eşit taksitte tahsiline,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, kararın kendisine tebliğ edilmediğine, temyiz hakkının sınırlandığına ve mahkûmiyet hükmünün kaldırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Devriye görevi sırasında durdurulan araçta yolcu olarak bulunan sanığın, aracın trafikten men edilmiş olması nedeniyle işlem yapıldığı sırada mağdur polis memurlarına yönelik tehdit niteliğinde sözler söylemek suretiyle temyiz dışı sanık A.Ç. ile birlikte direndiği, sanık savunması, mağdur beyanları, tanık M.A.'nın anlatımı, 25.10.2013 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık savunması, mağdur beyanları, tanık M.A.'nın anlatımı, 25.10.2013 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, sanığa atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayarak, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2024 tarihinde karar verildi.