YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/15354 E.  ,  2024/2270 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/342 E., 2019/494 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Suçta kullanılan eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2018/342 Esas, 2019/494 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Hükümlü hakkında Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2014 tarihli kararı ile tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 14.03.2018 tarih, 2016/371 Esas, 2018/3682 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, bozmaya uyulmak suretiyle Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/342 Esas, 2019/494 karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.02.2021 tarih, 2020/5817 Esas, 2021/6295 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği; 03.12.2021 tarihli ek kararla da, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2012/901 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 ve 55 inci maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayırım yapmanın gerektiği;

1.Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'nın 427 nci maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.
2. 20.07.2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 256 ve 258 inci maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.
Açıklanan nedenlerle;
5271 sayılı Kanun'un 256 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 258 inci maddeleri uyarınca verilen 03.12.2021 tarihli bağımsız olarak verilen müsadereye dair ek kararın aynı Kanun'un 258 inci maddesinin birinci fıkrasına göre temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; aynı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, hükümlünün dilekçesi istinaf dilekçesi niteliğinde kabul edilerek, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre istemi incelemeye yetkili ve görevli merciye iletilmek üzere, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.02.2024 tarihinde karar verildi.