YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/15307 E.  ,  2024/5376 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR SAYISI : 2011/376 E., 2011/400 K.
SUÇ : Hakaret
KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 24.05.2011 tarihli kararıyla sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.
2. Yerel Mahkemenin 27.09.2023 tarihli ek kararıyla, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, ek kararın ulusal ve uluslararası hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, ayrıca ceza infaz kurumunda iken verilen asıl kararın tebliğ işleminin usulsüz, yasa yolu bildiriminin de eksik olduğuna, bu nedenlerle kararın temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın 20.09.2023 tarihli başvurusunun, hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak 7188 sayılı Kanun kapsamında verilmiş temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmünün, anılan maddede belirtilen suçlardan verilen ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin incelemesi sonucunda kesinleşen hükümleri temyiz edilebilir hale getirdiği, bunun dışındaki kesinleşmiş hükümlerin temyizinin mümkün bulunmadığı, dolayısıyla sanık hakkında hakaret suçundan kurulan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen mahkumiyet hükmünün 7188 sayılı Kanun kapsamında olmadığı, bu nedenle ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2024 tarihinde karar verildi.