YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/14297 E.  ,  2024/9061 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/988 E., 2023/956 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 13 üncü maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeler ile müdafi ve vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa tebliğ edilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafii olarak bu aşamada vekaletname ve yetki belgesi ibraz eden Avukat ... ve ...'in sunmuş oldukları 15.05.2023, 23.05.2023 ve 30.05.2023 tarihli eski ... getirme ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu, ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi gereğince talepler hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay’a ait olması sebepleriyle sanık müdafilerinin eski ... getirme talebleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2023 tarihli temyiz istemlerinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2020 tarihli bozma kararı sonrası, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin yukarı paragrafta açıklandığı üzere süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2020 tarihli bozma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunu esastan reddine,
3. (2) nolu bölümde belirtilen kararın sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 16.06.2023 tarihli ek kararla temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesi uyarınca reddine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyizleri; kararın sanığa tebliğ edilmediği için kesinleştirme işlemlerinin usulüne uygun olmadığına, temyiz istemlerinin süresinde olduğuna ve bu sebeplerle hükmün infazının durdurulması gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının hatalı olup sanığın beraat etmesi gerektiğine, tekerrür hükümlerinin hatalı olduğuna, şikâyet yokluğu sebebiyle kamu davsının düşmesine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, doktor olan şikâyetçiye yönelik hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; İlk Derece Mahkemesince; sanık savunması, şikâyetçi ve tanık anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince,
1. İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine,
2. 16.06.2023 tarihli ek kararla, yasal süre içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığı gerekçesiyle temyiz istemlerinin reddine,
Karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafilerinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ve açıklamalar karşısında, temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuştur.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.06.2024 tarihinde karar verildi.