YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/13591 E.  ,  2023/24838 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1112 E., 2016/14 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 tarih, 2010/148 Esas, 2010/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
a. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca verilen 5 ay hapis cezasının,

b. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca verilen 8.840,00 TL adli para cezasının,
c. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca verilen 7.080,00 TL adli para cezasının,
5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmalarnın geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır.
3. Tebliğname'de hükmün onanması talep edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
Kavga ihbarı üzerine olay yerine giden katılan polis memurlarının şahısları uyardığı, bunun üzerine sanığın uyarılara riayet etmeyerek yüksek sesle bağırmaya devam ederek katılanlara hitaben “o.... Çocukları, ananızı avradınızı sinkaf edeceğim” diyerek hakaret ettiği, sanığın işlem yapılmak için ekip otosuna davet edildiğinde binmemekte direndiği ve katılan polis memuru ... Y.'ye kafa atarak basit tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, daha sonra ekip otosuna bindirildiği devlet hastanesine götürülürken de hakaretlerini burada da sürdürdüğü, hastanede acil polikliniğinde muayene olmayı kabul etmediği, görevli doktora sinkaflı küfür ederek hakarette bulunduğu, alkol ölçümü yapmak üzere muayene odasına alındığında eline makas alarak doktor ve polislere "yaklaşmayın deşerim o.. çocukları, hepinizi a.. koyarım" diyerek tehdit ve hakaret ettiği makası bırakması konusunda uyarıda bulunulduğunda, elindeki makası yere doğru fırlattığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında Bartın Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.03.2010 tarihli, 2010/148 Esas ve 2010/211 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanığın yüzüne karşı verildiği, ancak kanun yolu bildiriminde itiraz süresinin ''tefhim'' yerine ''tefhim ve tebliğ" tarihinden itibaren başlayacağı belirtilerek kanun yolunda yanılgılı uygulamaya yol açıldığı, kararın da sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği ve denetim süresinin de işlemeye başlamayacağının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, Yerel Mahkemece verilen 08.01.2016 tarihli ve 2015/1112 Esas, 2016/14 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın sorgusunun olduğu anlaşıldığından, sanığın 25.02.2010 tarihli sorgusuna göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.11.2023 tarihinde karar verildi.