YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/13387 E.  ,  2023/24832 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/267 E., 2020/236 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/318 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 04.02.2019 tarihli ve 2017/896 Esas, 2019/2171 Karar sayılı ilamı ile tutanak tanıkları dinlenilmeden karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu olan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, soyut beyanlara itibar edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Hırsızlık olayının şüphelisi olarak aranan sanığın evine giden polis memurlarının sanığı sorduklarında evde olmadığının söylendiği ancak içeriden ses gelmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısından arama kararı talep edildiği, karar beklenirken sanığın kaçmaması için evin etrafında tedbir alındığı, sanığın kapıyı açarak elindeki bıçakla katılan polis memuruna saldırdığı, sonrasında mutfak eşyalarını fırlattığının, ev arama ve yakalama tutanağı, katılan anlatımı ve tanık beyanları ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyizi Yönünden
Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıklar G.T., S.G., E.G., G.K. ve İ.Y.'nin anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında; Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.11.2023 tarihinde karar verildi.