YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2023/11845 E.  ,  2024/2517 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2023/899 E., 2023/778 K.
ŞİKÂYETÇİ : İçişleri Bakanlığı
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin ilk ve üçüncü fıkraları ve 43 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/899 Esas, 2023/778 Karar sayılı kararıyla, sanığın beraatine karar verilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.
3. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile şikayetçi Kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz istemi, suçtan zarar gören sıfatlarının bulunduğuna, bu nedenle ek kararın kaldırılarak asıl hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, görevi yaptırmamak için direnme suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle bu suç yönünden davaya katılma hakkı bulunmadığı halde İlk Derece Mahkemesince yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, İçişleri Bakanlığına bu niteliği ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşılmakla, şikayetçi Kurum vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.02.2024 tarihinde karar verildi.