YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2022/6814 E.  ,  2024/7296 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/544 E., 2021/214 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararıyla sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca sanığın 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde; sanığın sahibi olduğu taşınmazın arka kısmında ruhsata aykırı imalat yaptığının tespit edildiği, buna göre sanığın anılan taşınmaza 18 metrekare alanlı ilave kömürlük yaptığı, yapılan kömürlüğün üst kısmının birinci kat arka balkonu ile aynı seviyeye gelen üst tablasını balkona ilave ederek arka balkonu 18 metrekare büyüttüğü, sanığın bu şekilde imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiası ile açılan davada, mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen ve sanığın İmar Kanunu'na aykırı olarak kaçak kömürlük yaptığı ve balkonunu büyüttüğü, bu şekilde imar kirliliğine neden olduğunu belirten 14.05.2015 ve 15.06.2015 tarihli bilirkişi raporları ile dosyada kapsamına göre, sanığın sahibi olduğu taşınmazın arka kısmında ruhsata aykırı olarak 18 metrekare büyüklüğünde kömürlük yapmak ve bu yapılan kömürlüğün birinci kattaki dairesi ile aynı seviyeye gelen üstünü balkona ilave etmek suretiyle üzerine atılı imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği, Orhangazi Belediyesine yazılan müzekkereye verilen cevapta söz konusu yapı için yapı kayıt belgesinin alınmadığı, yapı üzerinde bulunan dubleks daire için alındığı, yapı kayıt belgesinin dava konusu ruhsatsız eklemeleri kapsamadığının bildirildiği, sanığın bu şekilde imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden bahisle Yerel Mahkemece mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sübuta yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlerden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.05.2024 tarihinde karar verildi.