YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2022/17032 E.  ,  2023/18554 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin 29.04.2015 tarihli ve 2015/224 Esas, 2015/309 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkraları ile 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın Yargıtay 18. Ceza Dairesince bozulması sonrasında, Yerel Mahkemenin 26.11.2021 tarihli ve 2020/344 Esas, 2021/404 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında aynı suçtan anılan Kanun maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.
3. Yerel Mahkemenin 17.02.2022 tarihli ve 2020/344 Esas, 2021/404 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuğun yaşı baz alındığında müdafilik görevinin devam ettiğine, bu nedenle ek kararın kaldırılarak müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinde ve bozma öncesi yargılama aşamasında suça sürüklenen çocuğun yaşının 18'den küçük olması nedeniyle Barodan zorunlu müdafii ataması yapıldığı; ancak bozma sonrası yargılamanın son celsesinde yaşı 18'den büyük olan suça sürüklenen çocuğun müdafii istemediğini ve daha önce atanan müdafiinin de görevinin sonlandırılmasını talep etmesi karşısında bu görevi sona eren avukatın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.05.2023 tarihinde karar verildi.