YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2022/16831 E.  ,  2023/21330 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1134 E., 2022/65 K.
SUÇ : Göçmen kaçakçılığı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinde sayılan kararlar arasında kalmadığından 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2011 tarihli ve 2021/203 Esas, 2021/305 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 5.000,00 TL cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu aracın müsaderesine yer olmadığına, sahibine iadesine karar verilmiştir.
2. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve sanık aleyhine olarak Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, 5237 sayılı Kanunu’nun 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 41.600,00 TL cezası ile cezalandırılmasına, suçta kullanılan ... aracın müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, sübuta, eksik incelemeye, müsadere kararının yerinde olmadığına, göçmenlerin beyanlarının hükme esas alınamayacağına, fazla ceza tayin edildiğine, gerekçenin yetersiz olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihinde kolluk birimleri tarafından yapılan arama önleme aramaları sırasında, sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı 17 yolcu kapasiteli 2007 model ... minibüse dur ihtaratı yapıldığı; ancak sanığın durmadığı ve yapılan takip neticesinde sanığın aracının durduğu, araç içerisinde Türkiye'ye yasa dışı yollardan giren Afganistan ve Bangladeş uyruklu yetişkin ve çocuklardan oluşan 29 göçmenin olduğu, bu göçmenleri para karşılığı ...’a götürüleceğinin iddia edildiği olayda; Mahkemece, 25.03.2021 tarihli tutanakların içerikleri, göçmenlerin tercüman huzurundaki beyanları, teşhis tutanakları, sanığın tevilli ikrar içeren savunması, PTS kayıtları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın maddi menfaat elde etmek maksadıyla göçmenlerin ülkede kalmalarına imkân sağlayarak göçmen kaçakçılığı suçunu işlediği kabul olunmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği; ancak suçun işleniş biçimi ve göçmen sayısının fazlalığıyla ortaya çıkan sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alındığında temel adli para cezası yönünden alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması ve suçta kullanılan aracın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve hakkaniyete aykırı olmayacağından sanığa ait aracın müsaderesine karar verilmesi gerektiği kabul olunarak İlk Derece Mahkemesince kurulan karar kaldırılarak "Hukuki Süreç" başlığında (2) nolu bentte belirtilen şekilde karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Suçun Unsurlarının Olayda Oluşmadığına, Eksik İncelemeye, Delil Yetersizliğine, Müsadereye, Fazla Ceza Tayinine, Gerekçesizliğe Yönelik Temyizde,
İddiaya, 25.03.2021 tarihli tutanak içeriklerine, göçmenlerin tercüman huzurundaki beyanlarına, 07.04.2021 havale tarihli bilirkişi raporuna, 25.03.2021 tarihli fotoğraf teşhis ve tespit tutanağına, PTS kayıtlarına, sanık savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre; suçun unsurlarının somut olayda oluştuğuna ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin müsadere ve adli para cezası yönünden alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinde ve takdirinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/1134 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.09.2023 tarihinde karar verildi.