YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2022/16704 E.  ,  2023/21711 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/376 E., 2022/199 K.
SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Gerekçeli karar başlığında "01.05.2010" olan suç tarihi "29.09.2010" olarak gösterilmiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2011 tarihli, 2011/72 Esas, 2011/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına,karar verilmiştir.
2. Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli, 2015/122 Esas, 2015/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle yukarıdaki fıkrada belirtildiği şekilde aynen açıklanmıştır.
3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararın sanık tarafından temyizi Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 27.02.2018 tarihli ve 2017/7281 Esas, 2018/3917 Karar sayılı kararı ile ''Atılı suçun uzlaşmaya tabi olduğu ve usulünce uzlaştırma teklifinde bulunulması gerektiği.'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli, 2019/40 Esas, 2019/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
5. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararın katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 04.10.2021 tarihli ve 2020/34571 Esas, 2021/23299 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın katılanın iş yerine gelerek söylediği kabul edilen sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinde düzenlenen hukuka aykırı bir davranışla iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulmasının Kanuna aykırı olduğu.'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun sübutuna, eksik incelemeye ve zamanaşımının gerçekleştiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın ... ... su yetkili bayisi olduğu, sanığın da aynı tarihte ... ilçesinde meşrubat toptancılığı yaptığı, olay günü sanığın katılanın iş yerine giderek katılana yönelik ''ben x bir şeyin mümessiliyim, ben bir hizmet sunuyorum, senden sadece gelip kola alacak adamın anasını sinkaf ederim, öyle bir sinkaf ederim ki benden kola da alamaz bira da alamaz hiç bir şey alamaz, benden dolap hizmeti de göremez '' demek suretiyle üzerine atılı hukuka aykırı davranışta bulunarak iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu işlediği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 117 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Suç tarihinden itibaren, önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi ile uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırmacı raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar duran süreler de dikkate alındığında, sanığa atılı suçun tabi olduğu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle, DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.09.2023 tarihinde karar verildi.