YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2022/16567 E.  ,  2023/18032 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
B. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ayrıca sanık sıfatıyla beraat eden sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu,
Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ... ile katılan ...'ın müşterek çocuğunun teslimi sırasında tarafların tartışmaya başladıkları, bu tartışmada, sanık ... ve sanık ...'nin karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, sanık ...' in "o. çocukları, siz o." dediği, sanık ...'in taşla sanık ...'nin başına vurduğu, tarafları ayırmaya çalışan katılan ...' ın aynı taş ile elinden yaralandığının iddia olunduğu, Yerel Mahkemece tarafların birbirlerine yönelttikleri suçlamaların gerçekleştiğine dair mahkumiyete yetecek her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden atılı suçlardan sanıklar hakkında beraat kararları verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkralarının (a) ve (e) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.03.2015 tarihli sanık savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu,
Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.03.2015 tarihli sanık savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararına yönelik katılan sanık ... müdafii ve katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ... ile ... hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.