YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2022/12670 E.  ,  2023/21993 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/157 E., 2014/151 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İTİRAZA KONU KARARLAR : Karar vermeye yer olmadığı, onama

Dairemizin 18.06.2020 tarihli ve 2016/10363 Esas, 2020/7256 Karar sayılı itirazına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
nın, 20.09.2022 tarihli ve KD-2022/112003 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunda, Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2014 tarih ve 2012/157 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararında, sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ayrı ayrı 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla birlikte bu hükümlerde, yasal koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanıkların cezasında artırım yapılması nedeniyle hukuka aykırılık bulunduğundan ve sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizi kabil olması nedeniyle işin esasına girilmesi gerektiğinden Dairemizin 18.06.2020 tarihli ve 2016/10363 Esas, 2020/7256 Karar sayılı ilamında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin sanık ... yönünden karar vermeye yer olmadığına dair karar ile sanık ... yönünden onama kararının kaldırılarak, her iki mahkûmiyet hükmünün bozulması talep edilmiştir.
II.GEREKÇE
Sanık ...'ın konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemiş olup, kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiğinden ve sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülüp, Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 tarih ve 2012/157 Esas, 2014/151 Karar sayılı kararında sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin yeniden incelenmesi sonucu;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanıkların bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;

1. Sanıkların konut dokunulmazlığını ihlal eylemlerini aynı evde birlikte ikamet eden katılan ve şikayetçilere karşı, aynı zamanda gerçekleştirdikleri ve bu haliyle eylemlerinin zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
2. Hükümde sanık ...'ın adının "..." olarak belirtilmesi ve sanıkların atılı suçu gündüz vakti işlemesine karşın, suçun adının "Geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali." olarak gösterilmesi,
3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin 18.06.2020 tarihli ve 2016/10363 Esas, 2020/7256 Karar sayılı ilamındaki sanık ...'ın konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden verilen karar vermeye yer olmadığı kararı ile sanık ...'ın konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.10.2023 tarihinde karar verildi.