YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/9212 E.  ,  2023/18219 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 inci maddesi uyarınca O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,
Sanık hakkında kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi yönünden, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2015 tarihli ve 2015/368 Esas, 2015/614 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın savunmasına itibar edilerek hüküm kurulmasına ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, birlikte yaşadığı katılana yardım etmeyip, müşterek olan çocuğuna bakmaması ve ihtiyaçlarını karşılamaması suretiyle aile hukukundan doğan yükümlülüğün ihlali suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkemece, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden
O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz dilekçesinin bir aylık yasal süresinde verilmediği anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
1. Sanık savunması ve katılan beyanıyla tarafların sürekli birlikte yaşamadıklarının anlaşılması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Mahkemenin, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.05.2023 tarihinde karar verildi.