YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/9203 E.  ,  2023/18548 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanığın koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 Tarihli ve 2015/36 Esas, 2015/533 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.
2. Tebliğname'de, hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, duruşmalı temyiz incelemesi yapılmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın, ziyaretçisi ile görüştüğü sırada sürenin dolmasına rağmen görüşünü sonlandırmaması üzerine infaz koruma memuru olan katılanın, sanığın bulunduğu masaya vurarak görüşü sonlandırmasını istediği, bu davranışa sinirlenen sanığın da katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmememiştir.
3. Şikâyetçinin aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.
4. Olaya ilişkin 08.08.2013 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.
5. Tanıklar Ö. K. ve G. T.'nin, şikâyetçinin anlatımını destekler nitelikte beyanda bulunduğu, tanıklar Z. K., E. K. ve K. İ.'nin ifadelerinde, taraflar arasında tartışma çıktığını ancak sanığın küfür etmediğini belirttikleri, tanık O. T.'nin de kavga sırasında olay yerinde olmadığını söylediği anlaşılmıştır.
6. Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dosya içerisinde bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Şikâyetçinin aşamalardaki anlatımlarının, 08.08.2013 tarihli tutanak ile tanık Ö. K. ve G. T.'nin beyanlarıyla desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın hakaret suçunun subut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunup, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,
2. 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden, kararın bu yönleriyle hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.