YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/34563 E.  ,  2024/9053 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2179 E., 2019/2229 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın suç tarihinde belediye başkanı olarak görev yaptığı, yargılama konusu eylemin kamu görevinin yerine getirilmesine ilişkin olduğu ve böylelikle atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında kaldığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin 30.10.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına ve katılan vekilinin temyiz isteminin kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanığın, hakaret suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
2. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizi, suç vasfının hatalı belirlendiğine bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın hatalı olup, kararın temyiz incelemesine tabi olduğuna, sanığın sübut bulan hakaret suçundan cezalandırılması gerektiğine ve resen dikkate alınacak sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, suç tarihinde belediye başkanı olan katılanın Facebook isimli sosyal paylaşım sitesindeki fotoğrafının altına yazılar yazmak suretiyle katılana hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; İlk Derece Mahkemesince suçun katılana karşı işlendiğine dair somut, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükümde isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden
Tüm dosya kapsamına göre ve temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuştur.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan inceleme, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.06.2024 tarihinde karar verildi.