YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/33505 E.  ,  2024/6193 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/4419 E., 2018/326 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2017 tarihli ve 2017/91 Esas, 2017/1268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine,
2. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine düşme hükmü kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suça konu binada, bina merdiven kovasına bakan ışıklık alanın asansör yapılmak üzere kırımın yapıldığı iddia olunarak imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince, belediyenin yazısında kat maliklerinin izni ve yasal prosedürler tamamlanarak ruhsat verildiğinin belirtilmesi ve imar kirliliğinin sonlandırılması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Binaya yaptırılan asansör ile ilgili olarak katılan idarenin ruhsat başvurusunu kabul etmediği ve asansörün kaldırılmak suretiyle yapının eski hale getirilmemesi nedeniyle atılı suçtan kamu davasının açıldığı, asansörün yönetici sanık tarafından yaptırıldığının ikrar ve dosya kapsamı ile sabit olduğu, istinafa konu kararda mevcut olduğu belirtilen yapı ruhsatının olaya konu asansör ile ilgili olmayıp binaya ilişkin olduğu, 29.07.2010 tarihli yapı ruhsatında asansörün bulunmadığı, anılan binanın 2981 sayılı İmar Affı kapsamında olması nedeniyle tamir ve tadilata izin verilmediği, buna rağmen yaptırılan asansörün bina emniyetini tehlikeye atacak şekilde taşıyıcı sisteme fazla yük getirdiğinin tesbit edildiği, asansör yapımı için ruhsat verilmesinin mümkün olmadığına dair katılan idarenin yazıları ile ruhsat alınmaksızın yapılan asansörün binanın taşıyıcı sistemini etkilediğinden atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık savunması, yapı tatil zaptı, idari yaptırım kararı, yapı ruhsatı ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebi yerine görülmemiştir.
B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2024. tarihinde karar verildi.