YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/33408 E.  ,  2024/9019 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/1552 E., 2017/2656 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk derece Mahkemesince sanık hakkında imar kirliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin başlıkta bilgileri yer alan kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine sanık hakkında kurulan beraat hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunun usul ve yasaya aykırı olup yeterli ve geçerli bir rapor niteliğinde olmadığına, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince imar kirliliğine neden olma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Dava konusu alanın projesine aykırı olarak kat yüksekliğinde yapıldığı zemine sabitlenen çelik kolon ve bu kolonlara oturan çelik kirişlerle inşa edildiği, 116.33 metrekarelik alana sahip olduğu, sundurma şeklindeki bina eklentilerinin imar planı ve imar durumuna göre binanın yoldan çekme ( yapı yaklaşma ) mesafelerini ihlal ettiği, eklentilerinin ruhsat gerektirmeyen "pergola", "sökülebilir imalat" ya da " geçici kullanım alanı" gibi nitelikte olmadığı, bulunduğu yere sabit olan çelik kargas şeklindeki sundurma imalatlarını basit tamir, tadilat, çatı onarımı, kiremit aktarımı gibi ruhsata tabi olmayan yapı işleri sınıfına sokmanın da mümkün olmadığı, yapılan eklentilerin 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesi kapsamında kaçak yapı-bina niteliğinde olduğu kanaatiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.06.2024 tarihinde karar verildi.