YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/32691 E.  ,  2024/6734 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/93 E., 2018/325 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin; iddianamede belirtilen olay sırasında telefonun kendisinde bulunmadığı, atılı suçu işlemediği halde mahkumiyetine karar verildiği, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın kendisinin kullanımında olan cep telefonuyla, katılan ...'in kullandığı .... numaralı cep telefonuna hakaret içerikli mesajlar gönderdiği, katılan ...'in durumu nişanlısı
olan katılan ...'ya söylediği bunun üzerine katılan ...'nın şüpheliyi kendi telefonu ile aradığı ancak şüphelinin telefonu açmadığı, ...'in şüpheliye mesaj göndererek kim olduğunu neden rahatsız ettiğini sorması üzerine sanığın bu kez yine aynı .... numaraya mesaj tespit tutanağında belirtildiği şekilde hakaret içerikli mesajlar göndermeye devam ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçtan iki kez mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. İnceleme konusu olayda sanığın, 09.02.2013 tarihinde katılan ...'in kullandığı .... numaralı cep telefonuna, 21:50-22:38 saatleri arasında hakaret içeren mesajlar gönderdiği, aynı tarihte sanığın, diğer katılan ...'ya hitaben, yine .... numaralı (katılan ...'e ait) cep telefonuna 22:09-22:28 saatleri arasında hakaret içeren mesajlar gönderdiği anlaşılmakla, sanığın, eylemlerinde muhataplara yönelik hakaretlerin aynı yer ve zamanda, aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleşmesi nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenmiş bulunan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması koşulları tartışılmadan, yerinde görülmeyen gerekçeyle şikayetçi sayısınca ayrı ayrı hüküm kurulması,
2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluğu belirlendiğinden, hüküm bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2024 tarihinde karar verildi.