YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/32606 E.  ,  2024/5873 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/656 E., 2017/1791 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın, imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla; katılan vekilinin istinaf talepleri yerinde görülerek hükmün kaldırılmasına, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin; kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın eyleminin imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturmadığı, mevcut imalatın bina niteliğinde olmadığı, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, suça konu taşınmazın zemin katında, ön cepheye bakan mutfağın balkonunun bir kısmını tuğla duvarlar örülerek mutfağa dahil ettiği, proje ve eklerine aykırı şekilde yapı yaptığı ve bu şekilde sanığın, imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince, balkonun tuğla ile duvar örmek suretiyle kapatılarak mutfağa dahil edilmesi eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinde öngörülen bina vasfında bir yapı olmadığı, balkon kapatma ve kapatılan balkonun odaya dahil edilmesi eyleminin suç oluşturmayacağı kanaatine varılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre; sanığın, imarlı projesine göre üstteki normal iki kattan daha az kullanım alanına sahip olan zemit kattaki 1 ve 2 numaralı dairelere ait balkon betonlarını birleştirerek çekme mesafesini ortadan kaldıracak şekilde tuğla ile ördüğü, mevcut mutfak duvarını yıktığı, balkonlardan elde edilen kapalı alanın mutfağa dahil ettiğinin tespit edildiği, bu şekilde sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul olunarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılmasına ve sanığın, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede;
1. Gerekçeli kararda suç tarihinin "03.08.2015" yerine "2015" olarak yazılmış olması,
2. Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, başkaca yönleri incelenmeksizin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2024 tarihinde karar verildi.