YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/32163 E.  ,  2024/5680 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/259 E., 2020/616 K.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2013 tarihli 2013/424 Esas, 2013/588 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme ve aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararlarının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12.10.2017 tarihli 2015/43766 Esas, 2017/10825 Karar sayılı ilamıyla "... mağdur ve tanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve sanığın eylemlerinin bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması," nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
2.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2018 tarihli 2017/760 Esas, 2018/500 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 11.09.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
3.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, aynı Kanun'un aynı maddesinin on birinci fıkrası gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanması durumunda, sanığın yokluğunda hüküm kurulabilmesi için, sanığa, duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verilebileceği ihtarı bulunan duruşma gününü bildirir tebligat çıkartılarak duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği ancak sanığa gönderilen davetiyenin öncelikle dosyadaki bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre bu mümkün olmazsa aynı Kanun'un aynı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilmeden sanığın yokluğunda hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.04.2024 tarihinde karar verildi.