YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ

4. Ceza Dairesi         2021/31046 E.  ,  2024/5678 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/190 E., 2020/438 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli 2012/49 Esas, 2014/43 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 4.540,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,
2.İstanbul Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli 2012/49 Esas, 2014/43 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/603 Esas, 2020/1528 Karar sayılı ilâmıyla; "...savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeksizin bozulmasına,
3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 129, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmolunmuş ancak sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 4.540,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; gıyabında karar verildiğine, tahrik altında hareket ettiğine, kararın usule uygun olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde kaymakamlık binasında koruma görevi gören polis memuruna hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2.Sanık savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3.Sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2.Hakaret eyleminin aleni olarak gerçekleşmiş olması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde düzenlenen “basit yargılama usulü” uygulanamayacağından tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
3. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Hakaret suçunun aleni bir yer olan kaymakamlık binasının arka tarafında işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
Neticeten adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği "5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması" suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.04.2024 tarihinde karar verildi.